Computer says: computer says no
Twee gedichten van Geert Viaene
Uit de dagelijkse mailing van Laurens Jz. Coster, samengesteld door Raymond Noë, twee gedichten van Geert Viaene (1963) uit zijn nieuwe bundel Remedies tegen onverschilligheid.
Computer says: computer says no
dit ding weet niet alles wat je doet en zegt
wat je denkt, met wie je bent, wie je mist
hoe dat voelt, wat je raakt, wat je werkelijk
vraagt, waar je wat verliest, wat je tussen
de regels leest, wat je probeert te vergeten
wat er overblijft wanneer je moeder sterft
op dit kleine scherm zie je niet echt wie bij
je past, hoeveel vrienden in je leven rijmen
je fluistert tegen virtuelen die de vertaling
van wat je verzwijgt niet kunnen verstaan
Hoe kunnen we het roer omgooien
een ijsschots drijft stroomopwaarts de Schelde-
monding in, een grote, wortelloze, afgebroken
tand die zich afstoot tegen het slib, beukende
golfslagen vormen er eilanden van waarheid
de zon komt ongezien dichterbij, bovenop wit
glazuur ligt zwarte sneeuw, de walvis ademt
nog, hoor de noodkreet van het kalf, het klieft
de containerschepen moeiteloos in twee, hier
staan minimensjes op en neer te springen
het is moeilijk te zeggen of het van vreugde
is of uit paniek, de klip spoelt weg, beetje bij
beetje blaast de blauwgrijze rug zichzelf en
de beschaving op, voel plaatsvervangende
schaamte voor deze tere onderwaterballon
Uit Geert Viaene, Remedies tegen onverschilligheid, Uitgeverij P, 2026. Overgenomen uit de mailing Laurens Jz. Coster — iedere werkdag een gedicht, redactie Raymond Noë.
← Terug naar Neerlandistiek op zolder